misje
Kategorie: Wszystkie | MISJONARZE!
RSS
wtorek, 24 czerwca 2008

Sr. Dolores Dorota Zok SSps (Po逝dniowa Afryka)

Allow us to stay here...

Her name is Mucondi. She suddenly appeared in our mission when the first of our SSps sisters arrived... "Welcome Sister... we waited long time for you... Please allow me to stay with you... give me just a simple job in the garden... because I have three daughters in the schools... maybe they will have a better life than me. My husband is working faraway in the big city. He comes back seldom... sometimes without money... and I am dying from fear to get AIDS, knowing that I am not alone in his life. He can bring me money and death at the same time. Allow me to stay here...".

After her came Anna - good women. She started speaking without stopping... "Sisters I will help you to clean the garden - that bush... you don't need to pay me much. I just want to be out of my home - problems... my husband lost his legs in the car - accident 20 years ago. He is still all the time on the wheelchair. We have 8 children together in this time... Please allow me to stay here...

Then came Conny - very humble woman. "Sister I want to help you to clean this bush.. to set up this mission because I want to do something for others... something useful. My husband is a qualified teacher, with a very good salary. We are living onto the same roof but separated... because during the last three years. I was nobody for him. He found woman who cheated him all the time but she was somebody. Please allow me to clean that bush with you to be somebody...

So was the beginning of our mission. Women were coming every day to be in "Muromani", to learn something... Today we have more than 20 woman working with us. They came without any professional knowledge, any education... After same time they became very good and sensitive adherence and VCT counselors, care - gives, admin - clerks, gardeners and our good friends. Some of them were asked to help in the public hospital with their knowledge and experience in the catholic institution. We are proud of them and happy that they are able to accomplish their goals of life serving their own people. Our Congregation, CRS and SACBC give a lot of opportunities of studies for our people. All of them finished the 59 - days care - givers - course, adherence and voluntary - testing and counseling - course, computer courses, AIDS - care and counseling at the UNISA - university. This year all of the care - givers will be sent to participate in 6 months AIDS - care and counseling which will give them assurance to get easily job for the future.

"Allow us to stay here to be somebody.." were saying women coming to our Muromani - mission without proper English, without capacity of writing... so started our English - classes. Today they are going to different courses, workshops, institutions, shops, churches preaching the Word of God, doing the outreach - program, education for life program, inviting their own people to the better life... to the life of values. Regularly we have our days of retreats emphasizing GOD as the highest value of our life.

"Allow us to stay here..." were speaking our 348 brothers and sisters who are on Antiretroviral - treatment. Between them we 258 women who came to us searching for health, better life, for regaining the capacity of serving their own family, for their dignity... That is why the "Shoprite - company" gave us a big price - 11000 rand. The people are saying "In Muromani the woman are getting better". This 11000 rand was spent on the fruits tree in our garden for our sisters and brothers on ARV treatment which will benefit their health and capacity of serving their filmy and the society.

"Allow us to stay here LORD..." praying the sisters in the silence of their evenings. "It is Your mission... Lord... allow us to stay here, every day closer to you... that we may experience the inner freedom and share with our strong and humble African Women...".

S. Dorota Zok SSps

As we all know, South Africa is preparing a lot of new things in order the WORLD CUP to be successful. In the last new we got to know, that many new hostels are being build... stadiums... luxury places for a very rich foreign visitors, who are passionate about sport and football. The interesting thing is that our girls in Venda aria know that in the big cities is a big need for a thousands young and beautiful sex - workers... who will be paid ... just because the WORLD CUP... Some people are very exited about this new opportunity to get a job... more over well paid. In our place lack of employment is the first social problem... which causes a drug addiction, rape, separations of the family, prostitution at night... So because of the WORLD CUP 2010 some people have a lot of hope... that the life will be better... The way of becoming better is not so important, the money what matters... Will the life really better in South Africa after the big event in 2010? Or again the rich will be richer and the poor... poorer, the sick... sicker, the number of the infected and affected of HIV will rise up.... I think we all are responsible to prepare ourselves and the society for the great opportunities... as a CHRISTIAN and people open for the sign of the World at the some time.

 

w Levubu

 

At the present time we are living in the society where AIDS - pandemic is the taking over the whole country, and slowly the whole continent of Africa. Our country is dealing with a crisis where about five million of their populations are infected with HIV - a condition that is preventable. Here is not the right setting for the dramatizing the magnitude of the disaster but "unprecedented in human history" is understatement. There can be no dispute that the mission of the followers of Christ is to assist those who are in need, especially those who cannot help themselves. There has been improvement in the roll - out of A. R. T. by public authorities, although the response in that area is far from adequate. We are frequently reminded that the Catholic Church is doing more than any other NGO to help AIDS victims, but comparisons are not relevant. The question is "Are we doing enough"... The emphatic answer would be... NO. The church is going about its normal day - to - day activities as if we are not living in the time of unprecedented tragedy. Is this an acceptable response from the followers of him who said: "Whatever you do to the least of my brothers you do to me?" The Church must maintain a high level of advocacy in motivating government and society to respond proportionately to the AIDS disaster. Our compassionate and non - discriminating HEART must be the witness of God's LOVE in today's World.

 

na terenie misji

 

Our mission in Levubu is fully dedicated for the brothers and sisters who are suffering because of that pandemic. At the moment we have around 250 patients on ARV treatment and we are taking care of many orphans. Around 1110 people were tested in our clinic positively and are on waiting list, because the immune system is still strong and they can manage without ERV treatment. Our garden with fruits and vegetable for the sick is growing every day. The sick and children are being visited every day. Some people got a job...and better life... just through the opportunity to serving others who are helpless, just because we are CHRISTIAN facting the helplessness of this World of Africa, just because we are trying to live the gospel value every day, just because we would like to build the just world between the unjustly treated societies... Many people are still dying every day, every mint, every second... It is only the drop of water of LOVE in the big ocean of suffering... but without that drop... the ocean wouldn't be complete...

 

s. Dorota (po prawej) s. Dorota po prawej stronie

 

"Bless my hands that reach out into the lives of my people,

Pausing to touch with tenderness

The hardened heart where hurt has been buried so long,

Untouched by the healing care of someone near,

 

Bless my heart that seeks to hold within it

More than what it can carry of grief

And the heavy, oppressive pain of multitudes,

Yet knowing that you would ask of it no more than it can bear

You who carried our pain in Your HEART...

 

Bless my spirit, desirous to be a channel of Your SPIRIT

With a well of compassion that sustained by serenity and patience

For all beloved children,

Even if every replenishing source but You were running dry...

 

Bless my hands to YOUR SERVICE, my feet to YOUR PATH, my Heart to YOUR PORPOSE,

my spirit to dwell in THE DEPTHS OF YOUR SPIRIT,

Beloved BY YOU, empowered BY YOU,

The wellspring of my strength,

The LOVE of my mile..."

 

Sr. Dolores Dorota Zok SSps

 

wtorek, 11 marca 2008

Ostatnie dwa lata sp璠zi豉m w Salwadorze w Ameryce 字odkowej, pracuj帷 w o鈔odku dla dziewczynek z rodzin niepe軟ych.

 

salvador

 

W pierwszych dniach pobytu by豉m 鈍iadkiem jednej z wielu rozm闚 w naszym domu. 11-letnia Elsa opowiada豉 kole瘸nkom o swoim ojcu, 瞠 bardzo si nimi opiekowa, ale kilka lat temu zmar.

– Kto go zabi? – szybko zapyta豉 si jedna ze s逝chaj帷ych j dziewczynek. Ja ju chcia豉m si wtr帷i, jak dobry pedagog w momentach wymagaj帷ych interwencji. Mia豉m zamiar powiedzie, 瞠 nie nale篡 tak pesymistycznie my郵e, 瞠 dlaczego od razu doszukiwa si zab鎩stwa w przypadku, kiedy kto odchodzi z tego 鈍iata naturalnie, by pewnie starszy, chory, itd. Nie powinni鄉y w ka盥ym razie twierdzi, 瞠 kto mia zbrodnicze zamiary, 鈍iat jest dobry, itd. Wyprzedzi豉 mnie - na szcz窷cie - Elsa, spokojnym tonem kontynuuj帷 opowiadanie, 瞠 tak w豉軼iwie to zawini豉 jej ciocia, i to przez ni dosz這 do zab鎩stwa jej ojca. Zgin掖 jak zwykle znienacka, a wiadomo嗆 o jego 鄉ierci spad豉 jak grom z jasnego nieba na ca陰 rodzin. P騧niej ju jej mama musia豉 wyjecha do stolicy w poszukiwaniu pracy, by m鏂 utrzyma gromadk dzieci. Dzie熤i zaopiekowa豉 si babcia, znajduj帷 dla Elsy i 3 m這dszych od niej braciszk闚 odpowiednie ochronki – internaty.

Jak zwykle w takich sytuacjach, kiedy zaczynamy poznawa dane miejsce, nam obce pod ka盥ym wzgl璠em racj maj lokalni. W tym przypadku r闚nie dzieci 鈍ietnie orientowa造 si w sytuacji. Niespodziewana 鄉ier tutaj wi捫e si w ogromnej wi瘯szo軼i z u篡ciem broni.

Salwador jest najmniejszym pa雟twem w Ameryce 字odkowej i najbardziej zaludnionym w tej cz窷ci 鈍iata. Przez wiele lat krajem wstrz御a造 liczne konflikty. W 1992 roku zako鎍zy豉 si oficjalnie wojna domowa, kt鏎a trwa豉 12 lat. W tym czasie zgin窸o oko這 75 tys. ludzi, oko這 35 tys. uznano za zaginionych, a blisko milion uciek這 z kraju.

Czas wojny w Salwadorze to czas dokonywanych masowych zbrodni na ludno軼i cywilnej. Ca造 鈍iat zainteresowa si bardziej, gdy dosz這 24 marca 1980 roku do zab鎩stwa arcybiskupa Oscara Romero. Duchowny ten, jako jeden z niewielu zabiera publicznie g這s przeciw notorycznemu 豉maniu praw cz這wieka, jakie mia這 miejsce w jego kraju. W czasie, kiedy zosta on biskupem, Salwador by rz康zony przez junt wojskow, wpieran finansowo przez USA. Wojsko, policja oraz skrajne prawicowe boj闚ki, tzw. szwadrony 鄉ierci by造 廝鏚貫m strachu dla terroryzowanych obywateli.

Arcybiskup zgina podczas odprawiania mszy 鈍i皻ej w jednej z kaplic si鏀tr zakonnych w stolicy San Salvador. Jego tragiczna 鄉ier wywo豉豉 oburzenie w鈔鏚 obywateli Salwadoru, ale r闚nie nag這郾i豉 niesprawiedliwo嗆 spo貫czn i co za tym idzie cierpienie tych najmniejszych, o interesy, a nawet 篡cie – nikt si nie wstawia.

Zawarte po wojnie w 1992 roku porozumienie przewidywa這 podzia ziemi mi璠zy by造ch guerrilleros i wojskowych, reform systemu prawnego oraz demobilizacj prawicowych oddzia堯w paramilitarnych (Polic燰 Nacional).

Mimo up造wu ponad 15 lat oficjalnego pokoju i rozbrojenia, problem przemocy nie zgin掖. 安iadcz o tym codzienne informacje prasowe, kolejne przypadki zab鎩stw na ulicy, napad闚 rabunkowych i licznych zagini耩. Najnowsza historia Salwadoru wype軟iona jest r騜nego rodzaju konfliktami. Jednym z ogromnych zagro瞠 s rozrastaj帷e si z roku na rok gangi, tzw. maras. S to grupy przest瘼cze g堯wnie m這dych os鏏, du瘸 cz窷 z nich to deportowani z USA oraz byli wojskowi.

Wska幡iki przest瘼czo嗆 w Ameryce 字odkowej s jedne z najwy窺zych w 鈍iecie. Liczba zab鎩stw w Salwadorze to oko這 120 na 100 tys. mieszka鎍闚 (w Unii Europejskiej wska幡ik ten wynosi 1,2). Powszechny widok w miejscach publicznych to tabliczka z zakazem wchodzenie z broni, czego my Europie raczej dostrzec na szcz窷cie nie mo瞠my.

Powszechny element 鄉ierci i wsp馧obecna przemoc w codziennym 篡ciu wp造waj negatywnie na rozw鎩 spo貫cze雟twa i ka盥ej rodziny. Nasz dom, w kt鏎ym mia豉m okazj pracowa, Hogar Santa Maria Goretti w miasteczku Santa Ana to jedna z wielu instytucji, kt鏎a wychodzi naprzeciw obecnym problemom i pomaga w wychowaniu tych dzieci, kt鏎ych trudna sytuacja rodzinna nie pozwala by zosta造 w domu. Obecnie jest tam oko這 40 dziewczynek, kt鏎e tu ucz si i mieszkaj. Podzielone s na trzy r騜ne grupy wiekowe. Co dla mnie by這 trudne do przyzwyczajenia si, to dosy spore codzienne obowi您ki dzieci w domu, pranie ubra, pomoc w sprz徠aniu, itp.

Do wsp馧pracy w opiece nad dzie熤i zapraszani s wolontariusze, m.in. do prowadzenia zaj耩 dodatkowych, np. lekcji angielskiego i innych kurs闚, by mog造 dobrze wykorzysta czas pobytu w o鈔odku.

 

salvador

 

Takie instytucje i dobre ch璚i jednak to za ma這, by w tej cz窷ci 鈍iata zapanowa pok鎩. Musi si wiele zmieni w polityce i mentalno軼i tych, kt鏎zy maj p造w na losy tych pa雟tw. Ka盥ego dnia Ko軼i馧 w Salwadorze modli si o ten d逝go oczekiwany dar.

Beata Prusinowska

W Kamerunie dzieci marz o szkole, szkolnych mundurkach, cukierkach...

24 mln ludzi w Afryce choruje na AIDS. Choruj m這dzi ludzie od 15 – 40 lat. W wielu rodzinach nie ma pokolenia po鈔edniego, zosta造 ma貫 dzieci i dziadkowie. Jest problem edukacji, problem odrzucenia przez rodzin. Cz這nek rodziny nie przyznaje si, 瞠 jest zara穎ny, bo boi si wyp璠zenia. Dla nich to wstyd. Wielka cz窷 wierzy, 瞠 to s czary mary, a nie choroba, wi璚 tego nie da si wyleczy. - W o鈔odkach katolickich pracuj piel璕niarki po specjalnych szkoleniach, kt鏎e s przygotowane do pracy z chorymi na AIDS. One zach璚aj ludzi do badania. Badanie jest darmowe, albo bardzo tanie. Nast瘼nie przygotowuj do odebrania wyniku. Jednak 30% po wynik nie przychodzi – m闚i.

Stosowane jest leczenie zapobiegawcze w鈔鏚 kobiet ci篹arnych, aby podczas porodu nie zarazi dziecka. Przy porodzie kobiety dostaj darmowe leki, jednak wcze郾iej trzeba zrobi badanie. – Trudno przekona kobiet do badania, ona nie chce wiedzie, 瞠 mog豉by by chora. Dla niej jest to skazanie na 鄉ier – opowiada Siostra. Poparzenia dzieci s bardzo cz瘰te. Wynikaj z warunk闚 zewn皻rznych – kuchnia, to 3 kamienie, a na nich gotuj帷y garnek. Dzieci biegaj dooko豉, cz瘰to ko鎍zy si to poparzeniem. Nie zawsze trafiaj na leczenie bo rodzice nie maj pieni璠zy, pomys逝, czasu. Po 3,4 dniach dzieci o rozleg造ch poparzeniach umieraj.

Kupuje si ca貫 masy lek闚 w Europie. Kamerun nie jest z tego zadowolony. Nie ma zbytu na krajowe leki, kt鏎e s szalenie drogie. - Kupujemy leki jako Katolicka S逝瘺a Zdrowia w Kamerunie. W stolicy Jaunde jest koordynator krajowy, kt鏎y zbiera zam闚ienia z ca貫go kraju. Ka盥y lek , kt鏎y wchodzi oficjalnie do kraju musi mie atest, wiz. Czasem te leki stoj w porcie kilkana軼ie miesi璚y. Zanim dotr do o鈔odka zdrowia s ju przeterminowane. Du穎 si traci, ale i zyskuje. Taniej kupujemy wi璚 taniej wychodzi leczenie - opowiada.

 

Kamerun

 

Wa瞠nie dziecka

Religia w Kamerunie: ok. 40 % chrze軼ijan, ok. 40 % muzu軛an闚, reszta to tubylcze religie. – Jest tak, 瞠 prosto z meczetu albo ko軼io豉 ludzie id prosto do czarownika, tak na wszelki wypadek – m闚i. Islam jest popularny ze wzgl璠u na poligami, kt鏎a jest tutaj bardzo naturalna.

- Przez 14 lat mojego pobytu w Bertoua by這 mo瞠 10 郵ub闚 ko軼ielnych m這dych ludzi. Obserwowa豉m, te m這de ma鹵e雟twa i naprawd by造 ze sob. Stulecie chrze軼ija雟twa zaczyna powoli owocowa. To s wyj徠ki ale od czego trzeba zacz望. Jest ogromnie du穎 chrzt闚, pierwszych komunii, bierzmowania, sakrament闚 chorych - opowiada. Jest r闚nouprawnienie katolicyzmu i islamu. W Ko軼iele jest 5 鈍i徠: Bo瞠 Narodzenie, Wielkanoc, Wielki Pi徠ek, Wniebowzi璚ie, Wszystkich 安i皻ych. Islam ma tyle samo 鈍i徠. – U nas w ko軼iele cz這wiek stoi, ani nie 鄉ie odetchn望. A tam 篡wio, taniec, muzyka. Nawet ‘Panie przebacz nam nasze grzechy’ na dyskotekowo mo積a 酥iewa i to nikogo nie dziwi – 鄉ieje si. Msza niedzielna trwa minimum 2 godziny. Ksi康z, zakonnica, pastor, immam, czarownik s darzeni przez tubylc闚 szacunkiem. - To s ludzie ogromnie wierz帷y, w cokolwiek ale wierz帷y. Szanuj misjonarzy za prac i pomoc - wyja郾ia.

砰j ludzie, co pami皻aj kolonializm, od nich czu niech耩 do bia造ch. Dla przeci皻nego Kameru鎍zyka, kt鏎y 篡je bardzo biednie murowany dom misjonarzy, samoch鏚, kt鏎y u豉twia im prace misyjn jest oznak bogactwa. Istnieje pogl康, ‘wy biali to macie i mo瞠cie da!’ – Nasz o鈔odek zdrowia by wielokrotnie okradany, zw豉szcza apteka. By造 te brutalne pobicia na tle rabunkowym - wspomina.

Kamerun jest p馧tora razy wi瘯szy od Polski, ma這 zaludniony, 14 mil ludno軼i. Na p馧nocy ci庵n si kilometrami pustynne tereny. W takim miejscach dochodzi do bandyckich napa軼i. Policja, 瘸ndarmeria, wojsko jest skorumpowane. Najci篹sze wi瞛ienie na p馧nocy kraju jest bez ogrodzenia, drzwi i okna s otwarte. Tam s wi篥niowie skazani na do篡wocie. Nikt stamt康 nie ucieka, nie ma dok康 50 km jest do najbli窺zego miasta. Na p馧nocy kraju temperatura rankiem si璕a 40-50 stop. C, w po逝dnie nikt ju jej nie mierzy. Tam cz這wiek nie poci si, pot natychmiast wysycha.

W sprawie Adopcji na odleg這嗆 dzieci kameru雟kich mo積a kontaktowa si z Siostr Paulin Ku鄉ierzak, Sekretariat Misyjny Zgromadzenia Si鏀tr Pasjonistek e-mail: misje_csp@yahoo.co.uk

 


W Kamerunie dzieci marz o szkole, szkolnych mundurkach, cukierkach...

Siostra Pasjonistka Paulina Ku鄉ierzak 14 lat leczy豉 chorych w 鈔odkowej Afryce, w Kamerunie. Mieszka豉 w Bertoua na wschodzie kraju. Do Polski wr鏂i豉 rok temu. Koordynuje Adopcje na odleg這嗆 dzieci kameru雟kich. Pochodzi z L瑿orka, obecnie pracuje jako piel璕niarka w Domu Opieki w Strzemieszycach.

 

Kamerun

 

Kamerun jest nazywany Afryk w miniaturze, tutaj s wszystkie elementy krajobrazu afryka雟kiego: morze, g鏎y, lasy tropikalne, sawanna, pustynia. - Kawa kwitn帷a na plantacji, to jest szale雟two. Co w rodzaju ja鄉inu, mocny, intensywny zapach. Tego nie da si ukry. Nawet niewidomy wie, 瞠 przechodzi ko這 kawy – wspomina. – Mo積a by zarobi ogromne pieni康ze na turystyce, ale nie ma zaplecza, hoteli, dr鏬 - m闚i.

To kraj komputera i motyki. - W wi瘯szych miastach s szpitale wyposa穎ne w najnowocze郾iejsze urz康zenia. Korzystanie z tego du穎 kosztuje Nie s one dost瘼ne dla przeci皻nego Kameru鎍zyka - opowiada. Spo貫cze雟two kameru雟kie sk豉da si z grupki bogaczy i z masy biedak闚. Ok. 25% ludzi pracuje w miastach, gdzie otrzymuj sta貫 wynagrodzenie za swoj prac. Pozostali utrzymuj si z rolnictwa. Maj pola oddalone o kilkana軼ie kilometr闚 od miejsca zamieszkania. Pracuj tam po kilka dni, po wykonanej pracy wracaj do domu. - 砰cie przeci皻nego Kameru鎍zyka jest ci篹kie, to walka o przetrwanie. Ma這 jest rado軼i – m闚i. - M闚i si, 瞠 Kamerun to kraj b這gos豉wiony przez Boga. Wsz璠zie dooko豉 s konflikty, a tu pok鎩. W Kamerunie jest du瘸 ilo嗆 plemion oko這 200, ka盥e ma inny j瞛yk, kultur. Zdarzaj si zamieszki na niewielk regionaln skal – wyja郾ia.

Szko豉 jest szczytem marze dzieci. Jak id do czy ze szko造 w mundurkach czuj dum, bo wszyscy widz, 瞠 oni id ze szko造. W szko豉ch prywatnych gdzie mundurki s nie obowi您kowe uczniowie sami domagaj si ich - opowiada. Szko豉 Podstawowa jest bezp豉tna i obowi您kowa. Tylko ok. 60 % dzieci z niej korzysta. Du穎 dzieci mieszka kilkana軼ie kilometr闚 od najbli窺zej szko造. Przedszkola, licea, studia czy pa雟twowe czy prywatne s p豉tne. Rodzin na to nie sta. Na wioskach dzieci pisz bia陰 kred na czarnych tabliczkach, z braku d逝gopis闚, papieru.

Adopcja na odleg這嗆 polega na przekazaniu 300z przez ludzi dobrej woli na dziecko z Kamerunu. Osoby adoptuj帷e dziecko otrzymuj jego zdj璚ie. Dzi瘯i temu powstaje wi篥 mi璠zy nimi. Wp豉ta mo瞠 by jedno b康 wielorazowa. Fundusze powinny starczy na rok. - Pieni康ze s przeznaczone na szko喚: ksi捫ki, zeszyty, ubrania na gimnastyk, buty. Cz窷 odk豉dana jest na leczenie, cz窷 na zwyk貫 do篡wianie. Zdarza si, 瞠 2,3 dni dzieci nic nie jedz – m闚i. - Organizujemy w czasie 鈍iat, ferii, weekend闚 wsp鏊ne posi趾i dla dzieci adoptowanych. Kupujemy wi瘯sze ilo軼i ry簑, makaronu wtedy jest rabat w sklepie. 如iewamy, ta鎍zymy, bawimy si - opowiada.

Cukierek, to jest co o czym mo積a tam marzy i wyobra瘸 sobie jak to smakuje. - Jak po kilka cukierk闚 dzieciaki dostan to s w si鏚mym niebie – u鄉iecha si.

Trzeba oszcz璠nie gospodarowa, ¾ funduszu z adopcji przeznaczone jest na szko喚, ¼ na pozosta貫 potrzeby. Oczywi軼ie rodziny te maj sw鎩 wk豉d. My nie jeste鄉y w stanie z tych pieni璠zy wszystkiego op豉ci. Jest to na pewno pomoc dla wielodzietnych rodzin - wyja郾ia.

Typowy kameru雟ki posi貫k: - Maniok wysuszony, starty, wrzuca si na gor帷 wod. Jest jak krochmal, szybko g瘰tnieje, trzeba szybko miesza. Potrzeba do tego si造. Du膨 造ch nak豉da si porcje. Po jednej takiej porcji cz這wiek jest syty. Do tego sos, bo on sam jest bez smaku - wyja郾ia. - Nie ma wsp鏊nych posi趾闚. M篹czy幡i jedz oddzielnie, kobiety oddzielnie, dzieci tez oddzielnie. – Wszyscy przy jednym stole podczas organizowanych przez nas 鈍i徠 to jest co z ksi篹yca wzi皻e dla nich - opowiada.

Dzie na misji. Pobudka przed 5.00 modlitwa, potem 郾iadanie, albo go brak w zale積o軼i czy jest czas. O 8.00 albo p馧 do 8.00 praca w o鈔odku zdrowia. Praca powinna trwa 8 godzin. Dziennie przychodzi豉 setka albo wi璚ej chorych. Potem praca pastoralna, organizowanie czasu dzieciom, odwiedziny, pogrzeby, sakramenty.

‘Afryce nie potrzeba wojen, bo i tak umrze’, tak m闚i. AIDS, tr康, gru幢ica, malaria, choroby weneryczne, choroby sk鏎ne, Heine- Medina, wyg這dzenia, odwodnienia. Leczenie AIDS, tr康u, gru幢icy jest dofinansowane przez Uni Europejsk. W Afryce jest wi瘯sza umieralno嗆 na malari ni na AIDS.

 

Kamerun

 

 

niedziela, 02 marca 2008

W zesz造m tygodniu odwiedzaj帷 naszych Przyjaci馧 zara穎nych wirusem HIV, nie spotka豉m ju Julii... Odesz豉 jak zwykle za wcze郾ie... i jej odej軼ie spowodowa這 pustk w sercach wielu ludzi i w moim te... Odchodz帷 zostawi豉 ma造 list dla mnie... a w nim co, co pomaga mi 篡... i nie poddawa si nigdy! Jej walka o 篡cie, to ci庵貫 zaczynanie od nowa, jej walka o okruchy godno軼i... dzi daje si喚 innym, by zaczyna od nowa... W ostatnich s這wach jej listu napisa豉: „Czuj taki straszny l瘯... Dotkn窸am dna mojej ignorancji, wiary ludziom, zupe軟ego poni瞠nia, poczucia bycia niczym, l瘯u przed wy鄉ianiem... Dotkn窸am dna i ju wiem, 瞠 po dnie twardo si st徙a... czuje si grunt pod nogami... to daje si喚... ale na dnie jest si samym i nie widzi si drogi wyj軼ia... Czuj taki straszny l瘯... Ludzie boj si dna, ale ono mo瞠 by POCZ﹗KIEM... trzeba tylko znale潭 鈍iat這, sens... by mie si喚, by si odbi i i嗆 w stron 鈍iat豉, by m鏂 篡!"

Julia ju nie 篡豉, kiedy przysz豉m, ale u鄉iecha豉 si lekko...ufam, 瞠 na dnie swoich poszukiwa odnalaz豉 鈍iat這, za kt鏎ym pod捫y豉! Ka盥y z nas ma do wype軟ienia swoj w豉sn histori. Nie wa積e czy kto nas wspiera, czy krytykuje, ignoruje, toleruje... 篡jemy na miar naszego przeznaczenia na ziemi i to jest w豉郾ie 廝鏚貫m naszej si造 w poszukiwaniu 鈍iat豉, kt鏎e daje sens...

Przed dwoma latami zmar m捫 Julii, r闚nie z powodu zaka瞠nia wirusem HIV. Pozosta造 dzieci, nam這dszy 3 lata, urodzony z wirusem. Bierze leki w naszej klinice i ufamy, 瞠 B鏬 podaruje mu nast瘼ne kilka, a mo瞠 kilkana軼ie lat. Dzie熤i opiekuje si strasza babcia, kt鏎a nawet nie wie, ile lat ju 篡je na tym 鈍iecie, ale wydaje si szcz窷liwa... bo jeszcze 篡je - jak sama m闚i. Ludzie m闚i o niej, 瞠 ma dobre serce. 砰cie zawsze dawa這 babci wiele powod闚 do rado軼i i dobroci chocia zabiera這 to, co najdro窺ze. Walczy o to w co wierzy, nie staraj帷 si nikomu nic udowodni, zachowuj帷 wewn皻rzny spok鎩 Cz這wieka, kt鏎y mia odwag wybra w豉sny los... Babcia do鈍iadczy豉 wiele razy, 瞠 w 篡ciu bywamy poniewierani, deptani, obra瞠ni... a mimo to wci捫 jeste鄉y tyle samo warci... bo hojnie zachowuje si tylko Zwyci瞛ca... Nasza Babcia - kobieta o dobrym sercu, jak nazywaj j ludzie, straci豉 w 篡ciu wiele, los zabra jej dwie najukocha雟ze c鏎ki zara穎ne wirusem HIV, mo瞠 jutro zabierze jej wnuka... ale nikt nie zabierze jej jej DOBREGO SERCA... dlatego jest ZWYCI佖C, dlatego zachowuje si hojnie. Nie poddawajcie si, m闚i codziennie do swych wnuk闚, bo nawet najgorsza nawa軟ica kiedy minie, a B鏬 zawsze s造szy g這s CZΜWIEKA przeciwstawiaj帷ego si z逝.

Oko這 6 milion闚 ludzi zaka穎nych wirusem HIV 篡je w Afryce Po逝dniowej. 55% to kobiety w wieku od 15 do 49 lat. Coraz wi璚ej ludzi choruje na gru幢ic. 1,5 dzieci straci這 swoich rodzic闚 z powodu zaka瞠nia wirusem HIV. Johanesburg - najbardziej zaka穎ne miasto 鈍iata. Babcie wychowuj帷e swoje wnuki i ludzie m這dzi szukaj帷y pracy, spe軟ienia swoich marze, 鈍iat豉 i sensu w鈔鏚 r騜norodnych wybor闚 w 篡ciu. Dlatego w豉郾ie tak wa積y jest B鏬 i JEGO MIΜSIERDZIE, dlatego tak wa積y jest dzie 1 Grudnia po鈍i璚ony ludziom chorym, cierpi帷ym, szukaj帷y zrozumienia bez obwiniania, odpowiedzi bez pyta i serca gotowego zaakceptowa wszystko...

Julia i wielu innych szukaj帷ych 鈍iat豉 w mrokach codzienno軼i 篡cia, ucz mnie i Ciebie i ka盥ego...

 

Kochaj jakby nigdy nie by zraniony,

Przebacz jakby to by這 pierwszy raz,

Otw鏎z oczy, jakby by na innej planecie

I nie zapominaj, 瞠 Jeste na ziemi.

Ta鎍z 篡ciem, jakby nikt tego nie widzia...

S.Dorota Zok

 

S. Dorota Zok SSps.

(po prawej stronie)

Afryka Po逝dniowa

 

 

 

pi徠ek, 11 stycznia 2008

s. Agata Biele FSK

Gdy rozpoczyna豉m prac w laskowskim przedszkolu, by豉m osoba dalek od Ko軼io豉 i Bo瞠go widzenia rzeczywisto軼i. Dzieci wprowadzi造 mnie fizycznie - tak po prostu za r瘯 - i duchowo do Wsp鏊noty Ko軼io豉. Niewiele rozumiej帷 z istoty Eucharystii, widzia豉m i czu豉m, 瞠 dla nich to wa積e wydarzenie. To samo ponownie prze篡豉m w Indiach, gdy nasze niewidome hinduskie, muzu軛a雟kie i chrze軼ija雟kie dzieci - zawsze na zasadzie dobrowolno軼i - chodzi造 do Ko軼io豉. Ich umys造 nie ogarnia造 Eucharystii, a czy nasze j ogarniaj!? Ale intuicyjnie sercem rozumia造, co znaczy Komunia, Komunia Serc. Pierwszym na li軼ie moich kierownik闚 duchowych by Maciek. Sze軼ioletni, sparali穎wany niewidomy przedszkolak, ograniczony umys這wo z nieograniczonym 豉dunkiem rado軼i, mi這軼i i zaufania. Ka盥y dzie z Ma熥iem to by豉 radosna przygoda, dar Boga i wsp鏊ne prze篡wanie codzienno軼i.

Ciesz si, 瞠 moi mali i wi瘯si przewodnicy i nauczyciele prze篡waj swoje 篡cie nie tylko w cierpieniu, ale te w g喚bokiej, cz瘰to te entuzjastycznej rado軼i. 疾 prze篡waj swoje 篡cie, niekt鏎zy z nich kr鏒kie, ca陰 pe軟i, ca造m swoim jestestwem i godno軼i dzieci Bo篡ch.

s. Agata Biele FSK niewidomi misje

s. Agata Biele FSK

Niewypowiadane zbyt g這郾o moje pytania o sens cierpienia, o najwa積iejsze warto軼i w 篡ciu, o Boga, o 鈍iat, dr捫y造 umys i serce, a wydr捫y造 moj drog do Boga w pierwszej Komunii 安i皻ej, a potem drog do Zgromadzenia. Praca z naszymi dzie熤i dawa豉 poczucie realizacji powo豉nia, dawa豉 rado嗆 i satysfakcj. Gdy zacz窸o ju by pewnie i wygodnie, w naszym 篡ciu pojawi豉 si nagle Ma貪osia. Ma豉, niezwykle sprawna istota, upajaj帷a si nowym 篡ciem w internacie. Kocha豉 篡cie i czerpa豉 z niego pe軟ymi gar軼iami. Ka盥y spotkany cz這wiek by wa積y i godny zapami皻ania. Ma貪osia uczy豉 nas akceptacji ludzi takimi, jakimi s. Niewa積e, kim byli i jakie piastowali stanowisko. Tak samo na serio rozmawia豉 z upo郵edzon sprz徠aczk jak z misjonarzem z Indii czy dyrektorem Polskiej Telewizji. Szybko sta豉 si centraln osob w grupie i w ca造ch Laskach. Rozbraja豉 nas ch璚i dor闚nania dziewcz皻om we wszystkim: w dy簑rach, zabawach, kt鏎e cz瘰to inicjowa豉. A przecie wszystko to wyp造wa這 z mroku i ciszy, bo w鈔鏚 tego od wczesnego dzieci雟twa up造wa這 jej 篡cie.

Ma貪osia pozbawiona by豉 czterech zmys堯w: wzroku, s逝chu, powonienia i smaku. A jednak zadziwia豉 nas codziennie. Gdy w wieku czterech lat straci豉 s逝ch, by豉 ju niewidom od dw鏂h lat. Ten czteroletni brzd帷 sam wymy郵i sw鎩 spos鏏 komunikowania si z innymi. Ma貪osia k豉d豉 swoj „widz帷” r帷zk na krtani osoby, z kt鏎 rozmawia豉 i „ods逝chiwa豉” ka盥 g這sk, 陰cz帷 je natychmiast w wyrazy, zdania, opowie軼i. To by 篡wio. Urocza, troch 鄉iesznie kiwaj帷a si na boki na lekko rozstawionych nogach, z g這w do g鏎y, ma豉 dziewczynka, kt鏎a zdobywa豉 鈍iat i ludzkie serca. Czy by豉 豉dna? Dla nas tak! Zadbana, staranna, dbaj帷a o estetyk w豉snego wygl康u. Ma貪osia mia豉 pi瘯ne r璚e, d這nie ruchliwe, my郵帷e, s逝chaj帷e. Geniusz jej komunikacji ukryty by w d這niach. Jej d這nie by造 zawsze adekwatne do sytuacji. S逝cha造, 瘸rtowa造, pyta造. By豉 uroczym, radosnym przewodnikiem wiary. Jej wiara by豉 mocna, konkretna, niezachwiana, nie-w徠pliwa. B鏬 jest, Jezus kocha, Maryja Matka towarzyszy, Anio這wie strzeg. 畝dnych z逝dze, sto procent pewno軼i. S逝cha豉m, patrzy豉m i poddawa豉m si jej nauce. Przy niej nie wypada這 by letnim.

I na koniec dla umocnienia wiary przysz造 Indie. Wymarzone, wymodlone egzotyczne Indie w ubogiej, prostej, zwyczajniej codzienno軼i. W s逝瘺ie tym najbardziej potrzebuj帷ym nas niewidomym dzieciom z bardzo biednych rodzi i sieroci鎍闚 Matki Teresy. W鈔鏚 nich by造 te nasze specjalne: Shilpa, Veerabadhra-Apush, Narsamka, Rathna, Tommi, Schola...Sytuacja takich dzieci jest najcz窷ciej tragiczna. Odrzucone w rodzinach, cz瘰to wr璚z wyrzucone, najcz窷ciej trafiaj do dom闚 dziecka, gdzie brak jakiejkolwiek stymulacji czyni je osobami o sprz篹onym kalectwie. W naszym domu- Jyothi Seva, dzi瘯i ci庵貫j stymulacji prowadzonej przez wszystkich: doros造ch i dzieci, wiele z nich z g喚bokiego zaniedbania dosz這 do poziomu, kt鏎y umo磧iwi rozpocz璚ie nauki w szkole. Ka盥e z nich godne jest opracowania oddzielnej biografii, opisu drogi ich 篡cia w trudzie wzrastania, w odrzuceniu, a w ko鎍u rado軼i akceptacji i umiej皻no軼i wzajemnego obdarowywania si sob. W鈔鏚 najs豉bszych, najs豉bszym i najbardziej specjalnym jest Tomi - osierocony, spastyczny, niewidomy, g喚boko upo郵edzony ch這pczyk. Przyby do nas jako trzy i p馧 latek, wygl康aj帷y na p馧toraroczne, bardzo uszkodzone dziecko. Lekarza nie rokowali zbyt optymistycznie. W dodatku cz瘰te ataki epilepsji wyniszcza造 jego kruchy organizm. I tu zaczyna si realizacja powo豉nia Tomaszka. Wesp馧 z powo豉niem Rathny, Narsami, Jessi, Nirmali. Tomaszek, kt鏎y nie mo瞠 nic, nie m闚i, nie widzi, nie u篡wa r彗, nie chodzi, nawet nie siedzi, sam uczy nas nie tylko tego, jak si nim opiekowa. Przy nim odkrywa造鄉y swoje umiej皻no軼i, nowe cechy w豉snego charakteru i nasze s豉bo軼i. Przy Tomku, Rathnie, Narsamce uczy造鄉y si bogactwa komunikacji pozawerbalnej, uczy造鄉y si j瞛yka cia豉. Tomek jest w stanie nam wiele powiedzie. Znamy jego ulubione potrawy, muzyk. Wiemy, kiedy naprawd jest nieszcz窷liwy, a kiedy nas po prostu nabiera.

Cudownie jest patrze na radosne buzie dzieci, kt鏎e uwa瘸ne s za g喚boko upo郵edzone i kt鏎ych egzystencj okre郵a si na poziomie wegetacji. Przecie to nieprawda! W ka盥ym istnieniu pulsuje 篡cie i ka盥e z nich mo瞠my uczyni pe軟ym rado軼i i szcz窷cia lub sprawi, 瞠 b璠zie istot nieszcz窷liw. W Tomku g喚boko prze篡wa豉m momenty z 篡cia Jezusa. Krucho嗆 i dzieci雟two Jezusa, prostota i zaufanie Boga Ojca w powierzeniu swego Syna w ludzkie r璚e - to objawienie Tajemnicy Wcielenia. W Tomku S這wo stawa這 si Cia貫m. Jak瞠 cz瘰to zm璚zona ucieka豉m do pokoju maluch闚, by wzi患szy Tomka na r璚e, usi捷 i odpocz望. Przyjd嬈ie do mnie utrudzeni, a ja was pokrzepi. Tomka spastyczno嗆 i przykucie do 堯磬a, to codzienne krzy穎wanie um璚zonego cia豉. Tomek uczy mnie, czym w swej istocie jest bezwarunkowa Mi這嗆 Boga. Pokocha豉m Tomaszka, mimo 瞠 nie m鏬 w 瘸den spos鏏, nawet gestem odwzajemni tej mi這軼i. Nie by w stanie powiedzie czegokolwiek, nie m鏬 si przytuli. Tak w豉郾ie, ale niepor闚nanie bardziej, kocha B鏬. Bezwarunkowo, nie oczekuj帷 niczego, kocha mnie dla mnie samej, dlatego, 瞠 jestem. Wok馧 Tomaszka, Rathny, Narsanki gromadzili鄉y si na wsp鏊nej modlitwie, na wsp鏊nych rozmowach czy 酥iewaniu. To one, te s豉be, okazywa造 si ogniwem scalaj帷ym, centrum, w kt鏎ym prze篡wali鄉y ducha wsp鏊noty i Komuni Serc. Tomaszek jest ju du篡, ma 15 lat. Siostry przysy豉j mi zdj璚ia m這dzie鎍a, kt鏎y 篡je pe軟i 篡cia i rado軼i. Jego misja trwa.

Ka盥a z postawionych na mojej drodze os鏏, ma造ch czy du篡ch os鏏 niepe軟osprawnych, a raczej sprawnych inaczej, wnios豉 w moje 篡cie co jedynego i niepowtarzalnego, warto嗆, bez kt鏎ej moje 篡cie by這by ubo窺ze, warto嗆, dzi瘯i kt鏎ej i ja mog wype軟i moj jedyn i niepowtarzaln misje. Tak jak oni wype軟iaj swoj.

Nieustannie dzi瘯uj Bogu za dar Ma貪o, Tomk闚, Ma熥闚 i Scholek. Ich obecno嗆 w鈔鏚 nas czyni 篡cie bardziej ludzkim, jasnym i pi瘯nym.

鈔oda, 09 stycznia 2008

s. Agata Biele FSK

Kiedy poproszono mnie o przygotowanie konferencji, refleksji na temat powo豉nia, ogarn窸o mnie przera瞠nie, z drugiej za strony, ch耩 sprostania temu zadaniu. Ka盥y cz這wiek jest stworzony na obraz i podobie雟two Bo瞠. Ka盥ego z nas B鏬 wybra i powo豉 do 豉ski i chwa造. Ka盥y z nas jest jedyn i niepowtarzaln istot umi這wan przez Niego. Istnieniem, wobec kt鏎ego B鏬 ma sw鎩 plan i kt鏎emu powierzy jak捷 misj do spe軟ienia. A wszyscy powo豉ni jeste鄉y przede wszystkim do mi這軼i i 鈍i皻o軼i.

Stoj tu przed Wami z g喚bokim prze鈍iadczeniem, 瞠 to raczej ja powinnam was prosi o podzielnie si swoimi do鈍iadczeniami, codziennym zmaganiem i trudnym szukaniem nadziei. To Wy mo瞠cie przekaza i nauczy mnie wi璚ej, ni ja was. Ale mog was prosi, aby軼ie wys逝chali mojego 鈍iadectwa, mojego poszukiwania drogi do serc i umys堯w dzieci, kt鏎ych wprawdzie nie urodzi豉m, ale dla kt鏎ych uczy豉m si stawa matk dzie po dniu. Staraj帷 si zrozumie ich r騜norak s豉bo嗆, odkrywa豉m w豉sn niemoc, a zarazem zachwyt nad prostot i przes豉niem ich serc. To dzieci pozwala造 mi odkrywa moje powo豉nie, kt鏎ego istot jest dzielenie ich 篡cia. Uczy造 mnie, 瞠 nie potrzebuj wsp馧czucia i lito軼i. Niewidome dzieci ukaza造 mi t uniwersalna prawd, 瞠 jedyne, czego pragniemy, czego pragnie ka盥y z nas, to kocha i by kochanym.

Od wielu lat zadaj sobie pytanie o sprawno嗆 i niepe軟osprawno嗆. Kto kim jest? Czy zale積o嗆 od w霩ka, bia貫j laski, czy zdolno嗆 innego rozumowania musi nas szeregowa i ustawia w kategoriach sprawno軼i lub jej braku?

Od ponad trzydziestu lat zwi您ana jestem z miejscem szczeg鏊nego cierpienia i szczeg鏊nej rado軼i, z Dzie貫m wyros造m z cierpienia, krucho軼i i kalectwa.

Laski, Zak豉d dla niewidomych dzieci - Dzie這 matki El瘺iety R騜y Czackiej. Hrabianka R騜a w wieku 22 lat straci豉 wzrok. Niepe軟osprawna m這da kobieta u pocz徠ku swego 篡cia pogr捫ona w ciemno軼i fizycznej potrafi豉 dostrzec 鈍iat這 豉ski. 奸epot, swoje kalectwo i ograniczenia z tego wynikaj帷e odczyta豉 nie jako przekle雟two, lecz jako dar. Znamienne s jej s這wa: „Szcz窷cie, jakie znalaz豉m w moim kalectwie, pragn窸am przela na innych niewidomych”. Mo積a postawi pytanie: Czy Matka Czacka, Za這篡cielka Zak豉du dla Niewidomych i Zgromadzenia, to osoba niepe軟osprawna?

W ci庵u minionych lat opu軼i這 Laski setki niewidomych. Wielu z nich uko鎍zy這 szko喚 鈔edni, studia wy窺ze, wielu za這篡這 rodziny i wychowuje dzieci i cz瘰to te wnuki. Wielu mamy w鈔鏚 nich muzyk闚, masa篡st闚, informatyk闚, filolog闚. A ja? Nie gram na 瘸dnym instrumencie, 酥iewam raczej tylko dla siebie, a komputera u篡wam na bardzo podstawowym poziomie. Pozna豉m rodziny, w kt鏎ych niewidome matki powinny by stawiane za wz鏎 umiej皻no軼i organizacji, utrzymania porz康ku i radzenia sobie w 篡ciu, sprostania obowi您kom z wychowaniem widz帷ych dzieci, z zakupami i wysoce matematyczn kalkulacj: jak utrzyma rodzin od pierwszego do pierwszego nast瘼nego miesi帷a. Znam te wielu „sprawnych”, wykszta販onych ludzi, kt鏎zy nie radz sobie z dzie熤i, nie nad捫aj z porz康kami i kt鏎ym cz瘰to finansowo pomagaj rodzice. Ot! Sprawni i niepe軟osprawni! Jak瞠 cz瘰to i 豉two dokonujemy klasyfikacji i warto軼iowania, a cz瘰to wystarczy dobre oprzyrz康owanie, a wnet szanse si wyr闚nuj.

Ostatnie dziesi耩 lat sp璠zi豉m w Indiach, w kraju pi瘯nym i pod ka盥ym wzgl璠em niezwyk造m. W nowych warunkach, w kraju innej kultury, klimatu, j瞛yka, a raczej j瞛yk闚, i wszystkiego odmiennego od tego, w czym wzrasta豉m i czu豉m si bezpieczna. Jak瞠 cz瘰to tam do鈍iadcza豉m swojej niepe軟osprawno軼i i zale積o軼i. Do ko鎍a mojego pobytu nasze niewidome dzieci, cz瘰to te te upo郵edzone, t逝maczy造 m鎩 angielski na kannada , tamil, konkoni czy urdu. Muniamma, dziewczynka ze znaczmy upo郵edzeniem umys這wym, w豉da biegle trzema j瞛ykami, a z wieloma innymi sobie radzi. W chwilach szczeg鏊nej mi這軼i do mnie m闚i豉: „Dzie dobry siostro” lub „Szcz窷 Bo瞠”, a ma豉 Tesi ju po kilku dniach pobytu u nas powtarza豉 rano z 堯瞠czka: „Dzie dobry, ()liczna moja!”. W Kotagiri, w g鏎ach Tamil Nadu, nasze upo郵edzone niewidome dziewcz皻a ucz si dziewiarstwa i wyplatania koszyk闚. S w tym doskona貫. W partnerskim stosunku do siebie s逝篡造鄉y sobie nawzajem w wielkiej rado軼i i mi這軼i. Tak bardzo sprawdza這 si w codziennym 篡ciu to, co Jean Vanier napisa w ksi捫ce „Odkry nasze cz這wiecze雟two na nowo”. Powiedzia on mi璠zy innymi: „W swej najg喚bszej istocie wszyscy jeste鄉y tacy sami, jaki by nie by nasz wiek, nasza p貫 i rasa, kultura, wyznanie, nasze upo郵edzenia i ograniczenia. Wszyscy mamy serca podatne na zranienia, kt鏎e pragn jedynie by kochane i uznane. Aby rozwija nasze dary, wszyscy potrzebujemy tego, aby nasza niepowtarzalna i ukryta warto嗆 zosta豉 uznana. Ka盥a istota ludzka, jakkolwiek by豉by male鎥a, s豉ba, ma w sobie co wyj徠kowego, co przynosi ludzko軼i”.

Ojciec 安i皻y, Benedykt XVI, m闚i: „Nie jeste鄉y przypadkowym, pozbawionym znaczenia produktem ewolucji. Ka盥y z nas jest owocem zamys逝 Bo瞠go” Je瞠li spojrzymy na drug osob przez pryzmat „ zamys逝 Bo瞠go”, przez pryzmat jego niepowtarzalno軼i, staniemy si partnerami, odkryjemy, 瞠 powo豉niem tych, kt鏎ych uwa瘸my za s豉bych, chorych czy upo郵edzonych, tych, kt鏎ych jak瞠 cz瘰to uwa瘸my za przedmiot naszej troski, 瞠 ich powo豉niem jest obudzi w nas Bo瞠 spojrzenie na godno嗆 osoby, na odkrycie Bo瞠go daru w nas.

W豉軼iwe dla naszych czas闚 szalone tempo 篡cia, zmaterializowanie i obni穎na wra磧iwo嗆 na to co Bo瞠, sprawia, 瞠 篡cie staje si bezustannym wy軼igiem, podczas kt鏎ego skupiamy si na wsp馧zawodnictwie, na potrzebie sukcesu i posiadania. Obecne spo貫cze雟twa w du瞠j mierze d捫 do afirmacji os鏏 mocnych, przedsi瑿iorczych i skutecznych. Cz瘰to g堯wn warto軼i jest m這do嗆, spryt, sprawno嗆 fizyczna i intelektualna warunkuj帷a szybko嗆 dzia豉nia. I w takim w豉郾ie 鈍iecie przychodzi nam 篡 i towarzyszy osobom starym, chorym, sprawnym inaczej. Nasz 鈍iat, cho spycha niepe軟osprawnych na margines, musi zaakceptowa prawd, 瞠 choroba i cierpienie s sta造mi elementami naszego 篡cia, 瞠 ci mocni, silni i wydajni dzi, jutro mog potrzebowa pomocy i akceptacji ze strony innych. Spotyka豉m w Bangalore, wielomilionowym mie軼ie na po逝dniu Indii, m這dych ludzi, kt鏎zy nie wytrzymali tempa i konkurencji w swoich firmach, nie wytrzymali rywalizacji i wsp馧zawodnictwa. Na skutek udaru m霩gu przestali m闚i. Spotykali鄉y si na terapii mowy. Ja z moimi spastycznymi dzie熤i, kt鏎e szcz窷liwe, z rado軼i wchodzi造 w 鈍iat pojedynczych s堯w, i ci m這dzi m篹czy幡i ze 鈍iadomo軼i utraty mowy i zrujnowanym 篡ciem. Krucho嗆 naszej egzystencji i cz瘰to nieprzewidywalne zmiany w 篡ciu ukazuj nam konieczno嗆 wzajemnego szacunku i akceptacji. S to refleksje, kt鏎e nasuwaj mi si cz瘰to w tym naszym wsp鏊nym kroczeniu przez 篡cie. Jak瞠 wielk i znacz帷 rol odegrali w nim mali, niepozorni, niezauwa瘸ni przez 鈍iat bohaterowie, g這sz帷y swym ukrytym 篡ciem najwa積iejsze warto軼i.

1 ... 6 , 7 , 8 , 9
 

Odwiedzaj mnie ludzie z: